Udroznienia kanalizacji44

Nie samymi europejskimi pucharami człowiek żyje – mówił kilka dni temu na jednej z konferencji pomeczowych szkoleniowiec Lecha Poznań Jacek Zieliński i powtórzył, że jego gracze tak samo mocno i starannie jak do spotkań w Lidze Europejskiej szykują się także do pojedynków naszej ekstraklasy. Patrząc na to, jakie ostatnimi czasy Kolejorz osiąga na ligowym podwórku wyniki, te słowa brzmią mniej więcej tak autentycznie, jak Jola Rutowicz przytaczająca Goethego.

Skoro Liga Europejska, czyli tak naprawdę druga liga Europy tak bardzo fizycznie daje się we znaki Lechowi, aż strach pomyśleć co by było, gdyby Lech awansował do Ligi Mistrzów. Stopień w niej przecież o wiele wyższy, a i presja większa. To, jak beznadziejnie spisuje się w obecnych rozgrywkach ligowych Lech jest przynajmniej podejrzane. Przecież transfery w składzie przy Bułgarskiej były trafione, o czym świadczą chociażby świetne pojedynki Kolejorza w Lidze Europejskiej. Dlaczego prezentuje się więc tak słabo przeciwko ekipom, które powinien pożerać jednym kęsem? Tegoroczną formę zawodników Zielińskiego można z pewnością porównać do tego, jak w Tauron Basket Lidze (ekstraklasie koszykarzy) prezentują się mistrzowie Polski z Gdyni, którzy przegrali chociażby w pierwszej kolejce w Zielonej Górze z miejscowym Zastalem, który jest jakby nie patrzeć żółtodziobem i obraca jakieś 50 razy mniejszym budżetem od mistrza kraju.

Dobrze chociaż, iż w Poznaniu na europejskich salonach coraz lepiej pokazują się krajowi zawodnicy. Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Sławomir Peszko czy Jakub Wilk wchodzą na boisko co mecz, często stanowią nawet o sile napędowej Lecha. Jeżeli Lech w dalszym ciągu będzie odnosił tak zaskakujące rezultaty jak remis w Turynie z Juventusem, może do Mistrzostw Europy następny po Robercie Lewandowskim młody, polski piłkarz Kolejorza podpisze kontrakt zagranicą, gdzie z pewnością stałby się bardziej wszechstronnym zawodnikiem, co z kolei dobrze zrobiłoby polskiej kadrze.